شهر باران

حاصل فعالیت های پژوهشی متفرقه این جانب در سال ۱۴۰۲ خورشیدی، تهیه و تولید ۱۰۸ محتوا در ۲۴۳ صفحه به صورت مقاله و یادداشت است که در کتاب های مجموعه مقالات، مجلات، روزنامه ها و پایگاه های اینترنتی در موضوع تاریخ یعنی تاریخ تشیع، تاریخ محلی و سرگذشت نامه و همچنین کتاب شناسی منتشر شد. دو مقاله در کتاب های مجموعه مقالات، سه مقاله در مجلات، ۸۶ مقاله و یادداشت کوتاه و بلند در روزنامه های صبح شمال ایران، و بیست یادداشت انتقادی در موضوعات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی در سایت های اینترنتی انتشار یافته است.در به ثمر رسیدن این حجم از فعالیت افراد زیر همراهی و هم فکری داشته اند:دکتر فریدون شایسته (کتاب مجموعه مقالات همایش ملا عبدالفتاح فومنی)، دکتر اسماعیل رضایی برجکی (کتاب مجموعه مقالات مطالعات فرهنگی و اجتماعی سادات)، کریم خورسندی مژدهی (مدیر مسئول روزنامه سوال جواب و مسئول تحریریه روزنامه گلچین امروز)، محمدکاظم شکوهی راد (مدیر مسئول روزنامه گیلان امروز)، وحید اسماعیلی (مسئول تحریریه روزنامه گیلان امروز)، استاد هوشنگ عباسی (مدیر مسئول مجله ره آورد گیل)، مدیران پایگاه های اینترنتی: شمال ما، گیل خبر، رنگ ایمان، شعاع مشرق، کلان شهر، قدس آنلاین، گیل یار، و دیار میرزا؛ و همچنین همکاران و دوستان عزیز گروه تاریخ و سیره بنیاد پژوهش های اسلامی جناب دکتر سیدحسن حسینی (پژوهشگر)، حجت الاسلام محمدحسن پاکدامن (پژوهشگر) و استاد محمدجواد هوشیار حاجیان یزدی (پژوهشگر)، که هریک به نحوی در غنای مطالب و پُر باری آن ها کوشش کردند؛ جزاکم الله خیر الجزاء. شهر باران ...

یادداشت «بازی در زمین دشمن با دوگانه موافق و مخالف» در صفحه اول روزنامه سوال جواب، شماره 2459، چهارشنبه 15 فروردین 1403 خورشیدی چاپ شد، و سپس در پایگاه تحلیلی و خبری شمال ما به آدرس اینترنتی: https://shomalemanews.ir/?p=111738 منتشر گردید. در بخشی از این سرمقاله آمده است:انتخابات مجلس شورای اسلامی در اسفند سال 1402 با مشارکت 41 درصدی مردم، در نوع خود بی سابقه بوده است. شکاف های اجتماعی و سیاسی که از قبل و در انتخابات ریاست جمهوری سال 1400 به وجود آمده بود، بیش از پیش نمایان شد. مسائل و مشکلاتی مانند حجاب و قومیت جزو محدودیت های نظام جمهوری اسلامی در طول عمر 45 ساله اش، همانند آتشی زیر خاکستر سر برآورد و دوگانه ای به نام «موافق و مخالف» خودش را در جامعه خُرده جوامع ناهمگون ایران نشان داد.ایجاد دوقطبی در جامعه ایران مشکل امروز و دیروز نیست. با انتخاب هریک از روسای جمهور در دوره های قبل، بر این مشکل افزوده شد، تا این که امروز به حدّ اعلای آن رسید. شبکه های اجتماعی خارجی تلگرام و ایکس (توییتر) و شبکه های اجتماعی داخلی ایتا و ویراستی، نمونه های ملموسی از دوقطبی سازی جامعه ایران است که نظرات و افکار فعالان آن ها در مسائل و اتفاقات کشور تفاوت صددرصدی با هم دارند. به چنین جامعه ای در اصطلاح «جامعه شبکه ای» اطلاق می شود، زیرا افراد آن از طریق شبکه به همدیگر وصل می شوند و بدون هرگونه مرجعیتی، محتوا و اطلاعات شبکه مورد نظر خویش را منتشر می کنند. انتخابات اخیر مجلس شورای اسلامی نمونه بارزی از جامعه شبکه ای ایران است. گروهی آن را تحریم و گروهی دیگر اگرچه کلیت حضور در انتخابات را قبول داشتند، ولی مشروعیت حضور در آن نزدشان با اما و اگر همراه بود. شهر باران ...